| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Adolf Aleksandrowicz |
| Data urodzenia | 30 grudnia 1811 |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Data śmierci | 28 kwietnia 1875 |
| Miejsce śmierci | Kraków |
| Zawód | chemik, aptekarz |
| Edukacja | |
| Szkoła | Gimnazjum św. Anny w Krakowie |
| Studia | Wydział Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego; studia w Berlinie |
| Funkcje i członkostwa | |
| Akademickie | asystent; docent od 1849 |
| Zawodowe | kierownik apteki "Pod Złotą Głową" w Krakowie |
| Towarzystwa | członek Towarzystwa Naukowego (od 1857); Komisja Balneologiczna i Fizjograficzna |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki, kwatera LC, narożnik płn.-zach. |
Adolf Aleksandrowicz był związany z krakowskim środowiskiem naukowym i samorządowym. Prowadził pracę dydaktyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim, kierował apteką miejską i publikował badania z zakresu chemii, zwłaszcza analiz wód mineralnych.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a następnie studiował chemię na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz w Berlinie. Po studiach pracował jako asystent na uczelni, a od 1849 roku pełnił funkcję docenta.
Kariera zawodowa i badania naukowe
Był kierownikiem apteki „Pod Złotą Głową” w Krakowie. Od 1857 roku był czynnym członkiem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego oraz należał do Komisji Balneologicznej i Fizjograficznej. Przeprowadził analizy chemiczne wód mineralnych w uzdrowiskach i miejscowościach takich jak Krynica, Szczawnica, Iwonicz, Rabka-Zdrój, Krościenko nad Dunajcem, Krzeszowice, Jaszczurówka w Zakopanem oraz Żegiestów.
Wyniki badań opublikował w „Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego”, przedstawiając również opis stosowanych metod analitycznych. Pełnił także funkcje związane z chemią sądową i działalnością Urzędu Probierczego.
Działalność publiczna, aresztowanie i pełnione funkcje
Aleksandrowicz brał udział w wydarzeniach krakowskich z lat 1846 i 1848. W październiku 1848 roku wybrano go na radnego Krakowa. W 1861 roku uczestniczył w delegacji do Wiednia, która zapobiegła planowanemu wyburzeniu zabudowy między Wawelem a kościołem dominikanów.
W lipcu 1863 Rząd Narodowy mianował go naczelnikiem miasta Krakowa; w związku z tym został aresztowany przez władze austriackie. Odbył karę dziesięciu miesięcy w więzieniu na Wawelu oraz dwunastu miesięcy w Ołomuńcu. W 1866 roku został członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej, a następnie pełnił funkcję radnego ponownie w 1867 i 1872 roku. Od 1867 roku był radcą Rady Ogólnej Towarzystwa Domu Przytułku Pracy.
Zmarł 28 kwietnia 1875 roku w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim, w kwaterze LC, w narożniku płn.-zachodnim.
