| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Stefan Witold Alexandrowicz |
| Urodzenie | 29 kwietnia 1930, Kraków |
| Zgon | 8 sierpnia 2024, Głogoczów |
| Kariera i wykształcenie | |
| Wykształcenie | AGH (studia rozpoczęte 1949), dyplom 1953 (UJ) |
| Stopnie naukowe | Doktor (1961), habilitacja (1967), prof. nadzw. (1975), prof. zwycz. (1983) |
| Miejsce pracy | Katedra Stratygrafii i Geologii Regionalnej, Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH |
| Funkcje i członkostwa | |
| Polska Akademia Umiejętności | członek czynny; przewodniczący; wiceprzewodniczący; delegat walnego zgromadzenia |
| Inne | Komitet Badań Czwartorzędu PAN; przewodniczący rady naukowej Archiwum Nauki PAN i PAU w Krakowie |
| Odznaczenia | |
| Główne odznaczenia | Medal Komisji Edukacji Narodowej; Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) |
| Rodzina i pochówek | |
| Rodzina | syn Jadwigi i Karola; mąż Zofii Alexandrowicz |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki, Kraków |
Stefan Witold Alexandrowicz ukończył V Liceum Ogólnokształcące w Krakowie przed podjęciem studiów geologicznych na Akademii Górniczo-Hutniczej w 1949 roku. Dyplom uzyskał w 1953 na Uniwersytecie Jagiellońskim, a stopień doktora obronił w 1961 w Instytucie Geologicznym w Warszawie.
Życiorys i wykształcenie
Maturę zdał w V Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie. W 1949 rozpoczął studia geologiczne na Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica, a dyplom uzyskał w 1953 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat w Instytucie Geologicznym w Warszawie przyznały mu w 1961 prace pod kierunkiem Stanisława Doktorowicza-Hrebnickiego; rozprawa nosiła tytuł "Stratygrafia i tektonika miocenu w Zagłębiu Górnośląskim".
W 1967 uzyskał habilitację za dzieło poświęcone kredzie w polskiej części pienińskiego pasa skałkowego. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1975 roku. W 1983 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego nauk o Ziemi.
Kariera naukowa i pełnione funkcje
Przez większość kariery związany był z Katedrą Stratygrafii i Geologii Regionalnej na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH. Zajmował się stratygrafią i tektoniką, szczególnie badając miocen oraz środkową i górną kredę w rejonach Polski objętych zainteresowaniem naukowym.
Był aktywny w strukturach naukowych: pełnił funkcje przewodniczącego i wiceprzewodniczącego w Polskiej Akademii Umiejętności oraz występował jako delegat walnego zgromadzenia tej instytucji. Został też członkiem Komitetu Badań Czwartorzędu PAN i przewodniczącym rady naukowej Archiwum Nauki PAN i PAU w Krakowie.
Promotor, rodzina i pochówek
Wypromował kilku doktorów, wśród nich Marka Krąpcia, Elżbietę Szychowską-Krąpiec i Lucynę Rajchel. Był synem Jadwigi i Karola oraz mężem geolożki Zofii Alexandrowicz. Zmarł 8 sierpnia 2024 w Głogoczowie i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Odznaczenia i wyróżnienia
Otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Oficerskim tego orderu w 2001 roku, przyznanym za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej.
