Tężnie solankowe w Krakowie stały się przedmiotem analiz i decyzji administracyjnych po badaniach mikrobiologicznych przeprowadzonych w kilku miejskich instalacjach. Wnioski z badań oraz stanowiska instytucji sanitarnych skłoniły Zarząd Zieleni Miejskiej do zapowiedzi, że nie będą realizowane nowe obiekty tego typu, a niektóre plany zgłoszone w ramach Budżetu Obywatelskiego zostały zmienione lub wycofane.
Dlaczego miasto zrezygnowało?
Decyzja Zarządu Zieleni Miejskiej wynika z ograniczonej pewności efektów zdrowotnych tężni otwartych w przestrzeni publicznej oraz z ryzyka związanego z zanieczyszczeniem solanki i aerozolu. W piśmie do radnych wskazano także obawy dotyczące późniejszego utrzymania tych obiektów. W ocenie urzędu istotne były rekomendacje PZH, stanowisko konsultanta ds. alergologii oraz zalecenia Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 2025 roku.
Które tężnie przebadano i co wykazano?
Badaniami objęto trzy krakowskie instalacje: tężnię przy Zalewie Nowohuckim, tężnię w Parku Bagry Wielkie oraz tężnię przy ul. Padniewskiego. Analizy prowadzone przez zespół prof. Katarzyny Wolny-Koładki wykazały podwyższone stężenia bakterii Escherichia coli w solance oraz obecność bakterii kałowych w rozpylanym aerozolu.
Wyniki sugerują, że źródłem skażenia może być zanieczyszczenie pochodzenia zwierzęcego. Badaczka stwierdziła też, że standardowe czynności eksploatacyjne — mycie konstrukcji i sezonowa wymiana solanki — nie usuwają w wystarczający sposób problemu mikrobiologicznego.
Co to oznacza dla projektów i istniejących instalacji?
Zarząd Zieleni Miejskiej poinformował, że nie będzie realizował kolejnych tężni i przekonał autorów niektórych projektów BO do zmiany formuły na altany, fontanny lub instalacje rozpylające wodną mgiełkę bez obiegu solanki. Zadanie z Budżetu Obywatelskiego na Plantach Mistrzejowickich zostało wstrzymane i formalnie zamknięte w 2025 roku. Jednocześnie miasto deklaruje, że istniejące obiekty będą utrzymywane zgodnie z wytycznymi GIS, ale nie wyklucza konieczności czasowego wyłączenia lub modyfikacji funkcji obiektów, jeśli zmienią się normy sanitarne.
Wyjątkowo nadzorowaną realizację kontynuuje Zarząd Infrastruktury Miejskiej — przykładem jest budowa tężni w Swoszowicach przy ul. Wróblowickiej. W praktyce dalsze decyzje zależą od kolejnych analiz i ewentualnych nowych wytycznych organów sanitarnych.
