Między marcem a sierpniem 2026 De Nederlandsche Bank (DNB) przemieścił część krajowych rezerw złota z magazynów w Nowym Jorku i Ottawie do Londynu. Operacja objęła 86 ton sztabek, które bank ocenił na około 12 miliardów dolarów. DNB wskazał, że ruch ma zwiększyć zdolność szybkiego wykorzystania rezerw w sytuacji kryzysowej.
Dlaczego DNB przeniósł złoto do Londynu?
Bank podkreślił, że Londyn oferuje najwyższą płynność rynku złota, co ułatwia szybkie sprzedaże lub pożyczki pod zastaw kruszcu. Prezes DNB Olaf Sleijpen stwierdził, że dzięki relokacji poprawi się zbywalność rezerw, a jednocześnie instytucja wzmocni swoją odporność i gotowość. DNB zaznaczył też, że nie zakłada wykorzystania złota, lecz chce mieć możliwość natychmiastowego działania w razie potrzeby.
Ile złota ma Holandia i jak zmieniło się jego rozmieszczenie?
Całkowite rezerwy złota Holandii wynoszą około 612,4 tony. Po operacji udział złota przechowywanego w Londynie wzrósł do około 32,1%, a część zgromadzona w kraju w Zeist wynosi ok. 188,6 tony. Udziały przechowywane w Nowym Jorku i Ottawie zmalały — każde z tych miejsc ma po około 113,3 tony po przemieszczeniach.
Jak przeprowadzono transfer?
DNB zastosował mieszany model: część kruszcu przewieziono fizycznie, a część operacji zrealizowano przez sprzedaż w jednym miejscu i odkupienie w Londynie. Według banku około 27 ton zostało fizycznie przetransportowanych z USA i Kanady do Zeist, po czym równoważna objętość trafiła do Londynu. Pozostałą część DNB zabezpieczył poprzez transakcje na rynkach, by rozłożyć ryzyko logistyczne i operacyjne.
Czy podobne działania występują u innych banków centralnych?
Decyzja Holandii pojawiła się kilka miesięcy po tym, jak francuski bank centralny zmienił strukturę przechowywania złota, zastępując rezerwy w USA rezerwami w kraju. W Niemczech toczy się publiczna debata o repatriacji części złota z zagranicy, a dyskusje o miejscu przechowywania rezerw zyskują na znaczeniu w kontekście rosnących napięć geopolitycznych.
Operacja DNB trwała od marca do sierpnia 2026.
