| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Alexander Abusch |
| Pseudonim | Ernst Reinhardt |
| Urodzenie | 14 lutego 1902, Kraków |
| Śmierć | 27 stycznia 1982, Berlin |
| Zawód | polityk, dziennikarz, krytyk literacki, poeta |
| Stanowiska | |
| Minister kultury | NRD, 1958–1961 |
| Wicepremier | NRD, 1961–1971 |
| Inne | |
| Emigracja | 1933–1946 |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Centralny Friedrichsfelde, Berlin |
Alexander Abusch, działający pod pseudonimem Ernst Reinhardt, był postacią aktywną w środowiskach lewicowych, najpierw jako publicysta, a później jako urzędnik państwowy w Niemieckiej Republice Demokratycznej. Jego działalność obejmowała redakcję emigracyjnych pism i pracę nad krytyką literacką po 1945 roku.
Życiorys i początki działalności
Urodził się w rodzinie żydowskiej; ojciec trudnił się drobnym handlem. Dzieciństwo i młodość spędził w Norymberdze, gdzie w wieku czternastu lat uczył się kupieckiego rzemiosła. W 1916 roku wstąpił do Freien Sozialistischen Jugend, organizacji młodzieżowej o profilu socjalistycznym.
Od 1921 roku pracował w redakcjach różnych gazet. W 1931 roku zawarł związek małżeński z Hildegardą Aßmann. Po dojściu Hitlera do władzy opuścił Niemcy i osiedlił się najpierw we Francji.
Działalność w emigracji i w NRD
W latach 1933–1946 przebywał na emigracji. W 1941 roku wyjechał do Meksyku. W okresie emigracyjnym pracował w redakcji „Naszych Czasów”, był redaktorem naczelnym „Rote Fahne” w latach 1935–1939 oraz redaktorem „Freies Deutschland” w latach 1941–1946. Był współredaktorem Brunatnej księgi o podpaleniu Reichstagu i opowiadał się przeciw dyktaturze Hitlera.
Po zakończeniu wojny skoncentrował się na pracy politycznej i krytyce literackiej. W 1950 roku podpisał apel sztokholmski. Pełnił funkcję minister kultury NRD w latach 1958–1961, a następnie był wicepremierem w latach 1961–1971. W ostatnich latach życia, od 1972 do 1982, działał jako wiceprzewodniczący i honorowy przewodniczący Federacji Kultury Wschodu Niemiec.
Jako urzędnik partyjny zamieszkał w osiedlu kierownictwa NRD wokół Majakowskiring w Berlinie-Pankow. Zmarł 27 stycznia 1982 w Berlinie i został pochowany na Cmentarzu Centralnym Friedrichsfelde.
Publikacje i odznaczenia
Do najważniejszych publikacji Abuscha należą prace z zakresu literatury, polityki i wspomnienia. Wydał zarówno eseje naukowe, jak i zbiory opowiadań oraz pamiętnik:
- Der Kampf vor den Fabriken (Erzählungen), 1926
- Braunbuch über Reichstagsbrand und Hitler-Terror (współredaktor), Paryż 1933
- Der Irrweg einer Nation, Meksyk 1945 (wyd. pol. Naród na manowcach, 1950)
- Stalin und die Schicksalsfragen der deutschen Nation, Berlin 1949
- Literatur und Wirklichkeit. Beiträge zu einer neuen deutschen Literaturgeschichte, Berlin 1952
- Schiller – Größe und Tragik eines deutschen Genius, 1955
- Kulturelle Probleme des sozialistischen Humanismus. Beiträge zur deutschen Kulturpolitik. 1946–1961, Berlin 1962
- Shakespeare. Realist und Humanist, Genius der Weltliteratur, Berlin 1964
- Entscheidung unseres Jahrhunderts. Beiträge zur Zeitgeschichte 1921 bis 1976, Berlin 1977
- Der Deckname, Memoiren, Berlin 1981
Otrzymał Brązowy Order Zasług dla Ojczyzny.
