| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Eugeniusz Babraj |
| Urodzenie | 23 października 1896, Kraków |
| Śmierć | 28 maja 1942, Magdalenka |
| Rola | oficer, działacz niepodległościowy |
| Stopień | kapitan piechoty |
| Jednostki | 1 pułk piechoty Legionów Polskich; 59 pułk piechoty; Korpus Ochrony Pogranicza; batalion KOP „Bereźne” |
| Odznaczenia | Krzyż Niepodległości; Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie) |
Eugeniusz Babraj był żołnierzem okresu walk o niepodległość i oficerem II Rzeczypospolitej. Służył w Legionach Polskich podczas I wojny światowej, a w dwudziestoleciu międzywojennym pełnił służbę w różnych jednostkach piechoty i w Korpusie Ochrony Pogranicza.
Życiorys i służba wojskowa
Urodził się 23 października 1896 w Krakowie w rodzinie Michała. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 pułk piechoty Legionów Polskich. Po odzyskaniu niepodległości kontynuował karierę wojskową.
Mianowano go porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1921 w korpusie oficerów piechoty. W latach 1923–1933 służył w 59 pułku piechoty w Inowrocławiu. W kwietniu 1933 przeniesiono go do Korpusu Ochrony Pogranicza. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 102. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w batalionie KOP „Bereźne” jako dowódca plutonu łączności.
Aresztowanie i śmierć
We wrześniu 1941 został zatrzymany pod fałszywym nazwiskiem „Eugeniusz Borkowski”. Osadzono go najpierw w budynkach przy alei Szucha, a następnie na Pawiaku. 28 maja 1942 został rozstrzelany w Magdalence.
Ordery i odznaczenia
Otrzymał kilka odznaczeń państwowych za działalność i zasługi społeczne. Krzyż Niepodległości nadano mu 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Dwukrotnie uhonorowano go Srebrnym Krzyżem Zasługi: po raz pierwszy 10 listopada 1928, a po raz drugi w 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”.