W Teheranie 25 sierpnia 2026 ministrowie spraw zagranicznych Omanu i Iranu spotkali się, by omówić przywrócenie ruchu morskiego przez cieśninę Ormuz. Rozmowy doprowadziły do wspólnego komunikatu, który wskazuje na wstępny, ramowy plan działań. Spotkanie dotyczyło przede wszystkim kwestii bezpieczeństwa na szlaku, który łączy Zatokę Perską z Morzem Arabskim.
Co dokładnie ustalono?
Obie strony uzgodniły wstępne ramy, które przewidują utworzenie tymczasowego korytarza morskiego przez cieśninę oraz planowane rozminowanie obszarów zagrażających żegludze. Omański minister spraw zagranicznych Badr al‑Busaidi zadeklarował na serwisie X nadzieję na szybkie ogłoszenie tego korytarza. We wspólnym komunikacie wymieniono też potrzebę uzgodnienia praktycznych środków niezbędnych do wznowienia bezpiecznego ruchu statków.
Jakie tło mają te ustalenia?
Cieśnina Ormuz leży na wodach terytorialnych Iranu i Omanu i przed konfliktem przez jej szlak przechodziło około 20% światowego eksportu ropy i skroplonego gazu ziemnego. Blokada i ataki na jednostki przez Teheran po wybuchu wojny doprowadziły do ograniczeń w żegludze. W przyjętym 17 czerwca wstępnym porozumieniu między USA a Iranem zapisano, że przyszła forma zarządzania Ormuzem ma zostać ustalona przez Iran i Oman, co teraz ma być elementem dalszych negocjacji między dwoma państwami.
Czy cieśnina jest już bezpieczna?
Porozumienie przewiduje działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa, ale nie oznacza natychmiastowego przywrócenia normalnego ruchu. W komunikatach pojawiły się informacje o planowanym rozminowaniu, a jednocześnie media i agencje przekazały o kolejnych atakach na tankowce przepływające przez Ormuz. Administracja USA poinformowała w tracie ostatnich dni, że jej siły usunęły lub zdetonowały miny w cieśninie, jednak raporty o incydentach nadal nadchodzą.
Jakie są dalsze kroki i kto mediował?
Strony zapowiedziały, że ostateczne, stałe ustalenia dotyczące administracji cieśniny mają opierać się na zapisach porozumienia z 17 czerwca. Iran przekazał swoje stanowisko USA za pośrednictwem Pakistanu, a Pakistan występuje jako mediator w kontakcie Waszyngton–Teheran. Oman i Iran prowadziły od lipca dodatkowe rozmowy, które przed spotkaniem w Teheranie nie przyniosły trwałych rezultatów.
Pakiet działań ma charakter ramowy. Data uruchomienia korytarza i szczegóły operacyjne pozostają do uzgodnienia.
