| Dane osobowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Andrzej Alojzy Skarbek z Posławic Ankwicz |
| Herb | Abdank |
| Urodzenie | 22 czerwca 1777, Kraków |
| Zgon | 26 marca 1838, Praga |
| Rodzice | Józef i Anna Biberstein-Starowieyska |
| Duchowieństwo i urzędy | |
| Święcenia kapłańskie | 2 września 1810 |
| Arcybiskup lwowski | 1815–1833 |
| Prymas Galicji i Lodomerii | od 1817 |
| Rektor Uniwersytetu Lwowskiego | 1817–1818 |
| Arcybiskup praski | 1833–1838 |
| Edukacja i wcześniejsze funkcje | |
| Studia | Kraków, Wiedeń |
| Funkcje | kanonik; rektor seminarium; dyrektor studium teologicznego w Ołomuńcu |
| Odznaczenia i tytuły | |
| Order | Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda |
| Inne tytuły | Legatus natus Królestwa Czech; tajny radca (1815) |
Arcybiskup metropolita lwowski i później arcybiskup metropolita praski, Andrzej Alojzy Ankwicz pełnił ważne funkcje kościelne w okresie zaborów i w strukturach monarchii Habsburgów. Działał jako administracyjny zwierzchnik diecezji oraz jako uczony i rektor uniwersytetu.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się jako syn Józefa i Anny Biberstein-Starowieyskiej. Studiował w Krakowie i w Wiedniu. Święcenia kapłańskie przyjął 2 września 1810. W kolejnych latach pełnił funkcje kanonika, rektora seminarium oraz dyrektora studium teologicznego w Ołomuńcu.
25 marca 1815 otrzymał nominację na arcybiskupa Lwowa obrządku łacińskiego, a sakrę biskupią przyjął 15 sierpnia 1815. Jego działalność kościelna łączyła obowiązki duszpasterskie z zadaniami organizacyjnymi i edukacyjnymi.
Działalność w archidiecezji lwowskiej
W archidiecezji lwowskiej zapisał się jako energiczny zarządca. Dbał o dyscyplinę duchowieństwa i o rozwój kultu liturgicznego. Angażował się także w sprawy oświaty ludowej.
Jako polityk sprzeciwiał się polskim ruchom niepodległościowym i popierał politykę domu Habsburgów. W 1817 cesarz nadał mu tytuł prymasa Galicji i Lodomerii, z zastrzeżeniem, że tytuł przysługuje także kolejnym arcybiskupom Lwowa. W latach 1817–1818 pełnił urząd rektora Uniwersytetu Lwowskiego.
Przeniesienie do Pragi, tytuły i śmierć
30 września 1833 został przeniesiony na stanowisko arcybiskupa praskiego. Był legatus natus Królestwa Czech i nosił tytuł tajnego radcy od 1815 roku. Otrzymał także Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda.
Zmarł 26 marca 1838 w Pradze. Został pochowany w podziemiach archikatedry św. Wita w Pradze.
