| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 17 października 1892, Kraków |
| Śmierć | 19 października 1941, Warszawa |
| Zawód / rola | Szermierz (szabla, floret); kapitan drużyny olimpijskiej |
| Wykształcenie i rodzina | |
| Rodzice | Leon Ader, Ewelina Lord |
| Wykształcenie | Gimnazjum Św. Anny (8 klas), doktor praw (Uniwersytet Jagielloński, 1919) |
| Służba wojskowa | |
| Armia | Austro-węgierska (od 1915), Wojsko Polskie (od 1918) |
| Stopień | Kapitan (awans luty 1924, ze starszeństwem od 1 VI 1919) |
| Osiągnięcia sportowe | |
| Mistrzostwa | Drużynowy akademicki wicemistrz świata (szabla i floret, 1924) |
| Igrzyska | IO Paryż 1924 — kapitan drużyny szablistów |
| Odznaczenia i miejsce pochówku | |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (19 III 1931) |
| Pochówek | Cmentarz Powązkowski, Warszawa (kwatera 136-1-14) |
Alfred Ader był polskim zawodnikiem szermierki, startującym w konkurencjach szabli i floretu. W 1924 roku zdobył drużynowo srebrne medale akademickich mistrzostw świata i pełnił funkcję kapitana polskiej drużyny szablistów na igrzyskach olimpijskich.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się jako syn Leona, który prowadził kancelarię adwokacką w Krakowie, oraz Eweliny Lord. Ukończył ośmioklasowe Gimnazjum Św. Anny w Krakowie. Studiował ekonomię i prawo w Wiedniu oraz w Krakowie. W 1919 roku otrzymał stopień doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Służba wojskowa i kariera zawodowa
W kwietniu 1915 roku został wcielony do armii austriackiej. W latach 1916–1918 walczył na frontach rosyjskim, rumuńskim i ukraińskim; najpierw działał w wywiadzie, następnie dowodził baterią artylerii w stopniu podporucznika. 17 listopada 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do sądu wojskowego w Krakowie. W lutym 1924 roku został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku.
Kariera szermiercza i funkcje organizacyjne
Jeszcze przed wybuchem I wojny światowej należał do Krakowskiego Klubu Szermierczego. W grudniu 1921 roku uczestniczył w reaktywacji sekcji szermierczej AZS Kraków razem z Bolesławem Macudzińskim, Adamem Papée, Konradem Winklerem i Jerzym Zabielskim. Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 roku był kapitanem polskiej drużyny szablistów; ekipa odpadła w fazie grupowej po porażkach z Holandią i USA, a Ader nie zanotował zwycięstwa w tych spotkaniach.
Na pierwszych akademickich mistrzostwach świata w Warszawie, rozegranych w dniach 17–24 września 1924, zdobył dwa srebrne medale w turniejach drużynowych — w szabli i we florecie. Wystąpił też w pierwszym oficjalnym meczu Polska–Czechosłowacja w Pradze 14 czerwca 1925 roku. W mistrzostwach Polski w 1925 roku zajął dwukrotnie czwarte miejsce indywidualnie — w szabli i we florecie. Karierę sportową zakończył w 1928 roku. W latach 1926–1928 pełnił obowiązki skarbnika Polskiego Związku Szermierczego.
Odznaczenia i pochówek
Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi 19 marca 1931 roku. Zmarł 19 października 1941 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim, w kwaterze 136-1-14.
