| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Antoni Karol Adamowicz (Karol Fürgang) |
| Urodzenie | 22 sierpnia 1914, Kraków |
| Zgon | 11 maja 1998 |
| Zawód | prawnik, urzędnik samorządowy i państwowy |
| Wykształcenie | |
| Szkoła | III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie (matura 1932) |
| Uczelnia | Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (studia do 1936), aplikacja adwokacka |
| Najważniejsze stanowiska | |
| Samorząd | pracownik Zarządu Miejskiego Wrocławia; naczelnik Urzędu Kontroli; dyrektor Gabinetu Prezydium Rady Miasta |
| Administracja centralna | dyrektor Biura Pełnomocnika Rządu ds. Targów Poznańskich; Pełnomocnik Rządu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego |
| Izba handlowa | wiceprezes (1955–1958) i prezes (1958–1971) Polskiej Izby Handlu Zagranicznego |
| Pochówek | |
| Miejsce | Cmentarz Powązki Wojskowe, Warszawa (kwatera BII28-14-22) |
Antoni Karol Adamowicz był prawnikiem i urzędnikiem, który łączył działalność samorządową z rolą w administracji państwowej. Jego kariera obejmowała pracę w zarządzie miejskim Wrocławia oraz kierownicze stanowiska w strukturach handlu zagranicznego.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 22 sierpnia 1914 roku w Krakowie jako syn Michała (Mojżesza) Fürganga, inżyniera kolejowego, oraz Eugenii Reich. Ukończył III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie w 1932 roku. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim do 1936 roku i zdał aplikację adwokacką.
W czasie II wojny światowej został ewakuowany we wrześniu 1939 roku do Kowla, a później trafił do Lwowa. W Lwowie pracował m.in. jako kierownik sklepu w latach 1939–1940, urzędnik Wydziału Ochrony Zdrowia Rejonu Armii Czerwonej oraz w latach 1941–1943 był pracownikiem obsługi i sanitariuszem w szpitalu przy gminie żydowskiej. W okresie wojennym przebywał też w Warszawie, uczestniczył w powstaniu warszawskim w 1944 roku, a następnie był więźniem obozu KL Leitmeritz w latach 1944–1945.
Działalność publiczna i kariera zawodowa po wojnie
Po zakończeniu wojny osiedlił się we Wrocławiu i objął stanowiska w Zarządzie Miejskim. Pełnił funkcje naczelników Urzędu Kontroli, był zastępcą dyrektora Biura Prezydialnego oraz dyrektorem Gabinetu w Prezydium Rady Miasta w drugiej połowie lat 40. XX wieku.
W pierwszych latach powojennych angażował się w działalność polityczną; był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej od 1945 roku, zasiadał w lokalnych władzach tej partii, a później wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W tym okresie współredagował miejscową gazetę i wykładał w szkole milicyjnej.
W kolejnych latach przeszedł do administracji centralnej i działalności handlowej. W 1954 roku został powołany na dyrektora Biura Pełnomocnika Rządu ds. Targów Poznańskich, a następnie pełnił funkcję Pełnomocnika Rządu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego w latach 1954–1955. Był wiceprezesem Polskiej Izby Handlu Zagranicznego w latach 1955–1958, a następnie jej prezesem w latach 1958–1971. Jego funkcja w izbie związana była z kierowaniem sprawami handlu zagranicznego na szczeblu krajowym.
Pochowany został na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie, w kwaterze BII28-14-22.
