| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 13 lipca 1888, Kraków |
| Zgon | 1942, Bełżec |
| Wykształcenie | Prawo (UJ, 1910); doktorat z praw (1911); muzykologia u Guido Adlera (Wiedeń) |
| Zawód | Adwokat; skrzypek i kameralista; krytyk muzyczny; działacz muzyczny |
| Debiut skrzypcowy | 1913 |
| Aktywność wydawnicza | Główny sprawozdawca i recenzent muzyczny Nowego Dziennika od lutego 1920 |
| Funkcje | Współzałożyciel i długoletni prezes Żydowskiego Towarzystwa Muzycznego w Krakowie; prezes Żydowskiego Towarzystwa Śpiewaczego "Szir" |
Henryk Apte łączył zawód prawnika z intensywną działalnością muzyczną. Pełnił funkcje społeczne w krakowskich organizacjach muzycznych, występował jako skrzypek i pisał recenzje muzyczne.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1910 roku, a rok później uzyskał tytuł doktora praw. W Krakowie prowadził praktykę adwokacką i był znany w środowisku prawniczym miasta. Równolegle kształcił się muzycznie; gry na skrzypcach uczył się w Krakowie, a studia muzykologiczne kontynuował pod kierunkiem Guido Adlera w Wiedniu.
Kariera muzyczna i działalność społeczna
Debiutował jako skrzypek w 1913 roku. Jako wykonawca występował często jako solista oraz w zespołach kameralnych. W Krakowie działał także organizacyjnie: współzałożył Żydowskie Towarzystwo Muzyczne i przez długie lata pełnił w nim funkcję prezesa. Był także prezesem Żydowskiego Towarzystwa Śpiewaczego "Szir".
Praca krytyczna i rola w prasie
Od lutego 1920 roku był głównym sprawozdawcą i recenzentem muzycznym Nowego Dziennika aż do końca istnienia gazety. Pierwszym materiałem dla tej redakcji była relacja zatytułowana "Wrażenia muzyczne z Wiednia". Jako recenzent rysował historyczne tło twórców i okoliczności premier, jednocześnie krytykował przypadkowość repertuaru w Krakowie i postulował obecność kompozytorów takich jak Beethoven, Mahler i Bruckner. W polskiej prasie krakowskiej uchodził obok Alfreda Jendla za jednego z najbardziej wpływowych krytyków muzycznych.
Los w czasie II wojny światowej
W czasie II wojny światowej przebywał najpierw we Lwowie, następnie w Wieliczce. Został zamordowany w obozie zagłady w Bełżcu.
